sa akong giluyang kamot
27Sep08
kanus-a pa man intawon ka ganahan mogunit ug lapis na dugay ng naghulat sa lamesa?
kung ikaw magpahulay gihapon diha sa ilalom sa gikaling nga lata;
basig ugaling dili na ka makahibalo ug subay sa naandang nimong agi.
basig ugaling mahutdan nakag kusog inig moambit na ka sa imong kaanyag.
maghulat pa ba ka ug bag-ong lapis, sama sa lapis nga napudpod sa mga gahi nimong kusog?
dili sa tanang agi sa adlaw makakita kag maayo nga siga.
dili sa tanang gamot nga imong maibot makakaon kag katam-is bisag wala ka naningkamot.
dili sa tanang hangin, imong masimhutan- humot,
ug dili sa tanang biris, makaporma kag maayong kurba.
busa ayaw nag katulog. kuhaa na ang habol sa imong kaluya.
Filed under: Private Life | Leave a Comment
Tags: Bisaya, essay, invisibilty, Letters, Life, prose, Thoughts, vernacular-cebuano, Writing



No Responses Yet to “sa akong giluyang kamot”